אויב דו לייענסט דאס יעצט און דיר איז שווער אויפן הארץ: דו ביסט נישט אליין.
עס איז נישט קיין שוואכקייט צו פילן טרויעריג, מיד, אדער פארלוירן. דאס איז א טייל פון זיין א מענטש. און עס איז דווקא א שטארקייט צו רעדן דערפון.
שרייב דא אונטן ווי דו פילסט, אפילו נאר איין שורה. און אויב דו האסט א ווארט חיזוק וואס האט דיר אמאל געהאלפן, טייל עס דא. אפשר איז דאס פונקט וואס איינער אנדערש דארף הערן היינט.
"גם כי אלך בגיא צלמות לא אירא רע, כי אתה עמדי"